ไปเชียงใหม่ ไปสวนทูนอินที่แม่ริม ไปร่วมวาระเปลี่ยนแว่นและวันเกิด 'รงค์ วงษ์สวรรค์ แม้ปีนี้จะไม่อุ่นหนาฝาคั่งเหมือนปีที่ผ่านๆ มาแต่ก็ถือว่ายังอบอุ่น ที่ทุกคน "ไม่ลืมสวนทูนอิน" เสียงขอบคุณของมาดามเจ้าบ้าน แขกบางท่านน้ำตาคลอหน่วย ถวิลคิดถึงเจ้าบ้านที่จากไปแล้ว

ปีนี้ไปถึงเชียงใหม่ด้วยเปียกปูน คันเดียวกันกับที่เคยไปหัวหิน ประจวบ ระนอง ตะกั่วป่า ภูเก็ต เชียวหลาน สวนโมกข์ ชุมพร บ้านกรูด คลองวาฬ อัมพวา ดำเนิน ระยอง แม่พิมพ์ คุ้งกระเบน เมืองจันทร์ แหลมสิงห์ และอีกมากไม่นับถ้วน ก่อนที่มันจะถึงเวลาปลดละวาง คงได้ผ่านแดนอีสาน จากโคราช สุรินทร์ บุรีรัมย์ อุบล วาริน ยโส มุกดาหาร หนองคายและเมืองเลย ในไม่ช้า

เดือนที่แล้วไปเชียงใหม่ และเรื่อยไปถึงสะเมิง

ไปเพราะอยากรู้ว่าหน้าตาสะเมิงเป็นอย่างไร

สะเมิงเหงา เงียบและวังเวง เมื่อมาถึงถึงแจ้ง(เข้าใจ) ว่าทำไมเมื่อถามใครๆ ว่าสะเมิงเป็นไง จึงมีแต่คำตอบเงียบ

เริ่มต้นบล็อก

เห็นชุนเปิดก็เอาบ้าง
เมื่อก่อนก็น่าจะเคยเปิดไว้แล้ว แต่ไม่เคยได้ทำไร
ไปค้นดูมันบอกว่าชื่อบล็อกนี้ลบไปแล้วซะงั้น
แต่ไม่รู้จะเขียนอะไร จะเล่าอะไร
ตอนนี้ไม่ค่อยพบว่าอะไรน่าสนใจเท่าไหร่ นอกจากทำงาน
ครอบครัวก็ไม่มี มีแต่แฟนน่ารักคนเดิม
อยากบวชพระ แต่งานดันเยอะ
งานเยอะ แต่ดันไม่มีคน
มีคน แต่ดันไม่เอาไหน
ยังไงกันเนี่ยตรู

นึกไรไม่ออกเอาภาพเมื่อไปเชียงใหม่เดือนที่แล้วมาฝากไว้ให้ชมกันละกัน